Leki przeciwlękowe, które powodują utratę wagi

Prawie 1 na 5 dorosłych w USA ma do czynienia z zaburzeniami lękowymi w każdym roku, wynika z danych Narodowego Instytutu Zdrowia Psychicznego. Leki przeciwlękowe są czasami stosowane jako składnik leczenia zaburzeń lękowych. Leki te zmieniają poziom różnych przekaźników chemicznych w mózgu, co może prowadzić do zmniejszenia lęku i związanych z nim objawów. Podobnie jak w przypadku każdego leku, leki przeciwlękowe mogą powodować działania niepożądane. Zmniejszony apetyt i utrata masy ciała nie są częstymi działaniami niepożądanymi leków stosowanych w leczeniu lęku, ale mogą wystąpić u niektórych osób przyjmujących niektóre leki. Utrata masy ciała związana ze stosowaniem leków przeciwlękowych jest zwykle minimalna i rzadko stanowi powód do niepokoju.

Wideo dnia

Leki w grupie leków z grupy benzodiazepin działają jako depresanty ośrodkowego układu nerwowego, co oznacza, że ​​zmniejszają aktywność mózgu. Ten efekt sprawia, że ​​benzodiazepiny są użyteczne jako środki uspokajające, środki nasenne, leki przeciwdrgawkowe i leki przeciwlękowe. Typowe przykłady obejmują alprazolam (Xanax), diazepam (Valium), lorazepam (Ativan), triazolam (Halcion) i klonazepam (Klonopin). Benzodiazepiny działają szybko, zwykle działając od kilku minut do godziny po podaniu dawki doustnej. Nudności, zawroty głowy, wymioty, niestrawność i nadmierne uspokojenie to możliwe działania niepożądane, które mogą prowadzić do utraty wagi. Jednak benzodiazepiny zazwyczaj nie są zalecane do długotrwałego stosowania w celu opanowania lęku ze względu na wysokie ryzyko uzależnienia i uzależnienia. Znaczne zmniejszenie masy ciała jest mało prawdopodobne w przypadku krótkotrwałego leczenia benzodiazepinami.

Wenlafaksyna (Effexor) i deswenlafaksyna (Pristiq) są ściśle powiązanymi lekami w klasie leków hamujących wychwyt zwrotny serotoniny i norepinefryny (SNRI). Podobnie jak inne SNRI, wenlafaksyna i deswenlafaksyna są stosowane w leczeniu depresji. Wenlafaksyna została również zatwierdzona przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków w leczeniu uogólnionego zaburzenia lękowego, zespołu lęku napadowego i społecznego zaburzenia lękowego. Od 2016 r. Deswenlafaksyna nie została zatwierdzona przez FDA do leczenia zaburzeń lękowych, ale niektórzy lekarze przepisują ją w tym celu. Leki te nie wykazują natychmiastowego efektu lękowego, ale mogą zmieniać równowagę chemiczną w mózgu, co prowadzi do zmniejszenia objawów lęku w ciągu kilku tygodni lub miesięcy. Spadek apetytu prowadzący do utraty wagi został zgłoszony jako możliwy efekt uboczny zarówno wenlafaksyny, jak i deswenlafaksyny. Jednak efekt ten jest rzadkością, a utrata wagi jest zazwyczaj nieistotna pod względem ogólnego stanu zdrowia.

Buspiron jest lekiem przeciwlękowym po raz pierwszy zatwierdzonym przez FDA w 1986 r. W leczeniu zaburzeń lękowych. Lek różni się chemicznie od benzodiazepin, jest mniej uspakajający i nie powoduje uzależnienia prowadzącego do potencjalnego uzależnienia. W przeciwieństwie do szybko działających benzodiazepin, działania przeciwlękowe buspironu nie są realizowane przez kilka tygodni. Dlatego lek nie jest pomocny w leczeniu ostrego lęku. Buspiron może powodować działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, rozstrój żołądka, zaparcia i biegunkę. Te działania niepożądane, które są rzadkie i często zmniejszają się w czasie, mogą potencjalnie prowadzić do utraty wagi.

Starsze leki przeciwdepresyjne zwane inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) są czasami przepisywane w celu leczenia niektórych zaburzeń lękowych, jeśli inne metody leczenia i leki były nieskuteczne. Przykłady obejmują fenelzynę (Nardil) i tranylcyprominę (Parnate). Podobnie jak nowsze środki przeciwdepresyjne, MAOI zmieniają równowagę chemicznych przekaźników w mózgu, co może prowadzić do zmniejszenia objawów związanych z zaburzeniami lękowymi. Niektóre utrata masy ciała jest możliwa w przypadku IMAO ze względu na działania niepożądane, takie jak nudności, suchość w ustach i zaburzenia żołądkowe. Jednak zwiększenie masy ciała jest częstsze w przypadku tych leków. Ograniczenia żywieniowe są konieczne podczas przyjmowania IMAO, więc może to być czynnikiem powodującym utratę wagi u niektórych osób.

Lekarze i terapeuci tworzą zindywidualizowane plany leczenia dla osób żyjących z zaburzeniami lękowymi. Leki inne niż wymienione mogą być zalecane w niektórych przypadkach, co może potencjalnie wpłynąć na Twój apetyt i wagę. Jeśli odczuwasz utratę wagi podczas leczenia lęku, porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby ustalić, czy ma to związek z twoim lekiem, czy może z innym schorzeniem. Jest to szczególnie ważne, gdy pojawiają się nowe objawy wraz z utratą wagi.

Recenzowane i poprawione przez: Tina M. St. John, M.D.

LiveStrong Monitorowanie kalorii

Schudnąć. Czuć się świetnie! Zmień swoje życie za pomocą MyPlate by LIVESILNY.COM

4.6
Średnia ocena: 30
5
12
4
5
3
3
2
1
1
0